მუსიკა in General

სჯობს რამე Nine Inch Nailsის ბიტებს და მეტა-ფიზიკურ მაგნიტურ ველებს რომ მიეცემი და გადაიყლაპები….ან Manna რომ სინაზის სურნელოვანი შეგრძნებით  აგავსებს….ან The Smashing Pumpkins რომ სხეულიდან გამოგიყვანს შეგახედებს შენს თავს და გულიანად დაგაცინინებს ამ გაწეწილ გოგოს.  Zoe Keating  ჩელოზე აღებული პირველივე ნოტით რომ თვალთახედვის არეს გაგინაცრისფერებს და არაამსაუკუნისეულ  ბურუსში გაგახვევს…Snow Patrol რომ ქუჩაში ხეტიალის გამძაფრებულ სურვილს გაგიჩენს….გაგაქცევს და წამოგეწევა. ან Emilie Autumn  რომ შენს სამყაროში შემოიჭრება შემოანგრევს ყველაფერს და თავის თავს , თავის შეშლილ ფეირილენდს მოგახვევს თავს…ან The Birthday Massacre ყველაზე უცნაურ ტრანსში ჩაგაგდებს იასამნისფერ ინდუსტრიალურ ჯადოსნური ჟღერადობის ტრანსში, საიდანაც შენი გამოყვანა არ შეუძლია თვით რეალობასაც კი.  The Dresden Dolls რომ აგრესიულად სექსუალურ და აგრესიულ სექსუალურ სევდაში ჩამოსხმულ ტკივილს გაგიზიარებს, ან Lake of  Tears ალბომით Forever Autumn რომლის მოსმენის შემდეგ მოგინდებათ წელიწადში ყველა დღე შემოდგომისა იყოს…ან თუნდაც Rasputina უარაფრობის ნირვანა…Sigur Rosის  გამჭვირვალე , ნაზი აბლაბუდა ან Uniklubiის უბრალოდ ლამაზი და მშვიდი Kukka ….ან სჯობს რამე HIMის Live კონცერტის ყურებას როცა ვილე ვალო გრძნობებად და ყველა სხვა ადამიანურ ნაწილად იშლება და ყოველ ჩვენგანში იფანტება. არა არაფერი სჯობს…

დაკარგული

თავი მისკდება…ისევ მაინტერესებს რა ხდება …რა ხდება..რა ხდება ..რა ხდება..
“დაკარგული”
მაშინ დამკარგე , როცა ვერ გხედავდი
შიშისგან თვალებდაბნელებული
ის იყო რაც მინდოდა , ის იყო რამაც დამასუსტა.
მინდოდა მოვწყვეტოდი ჩემს თავს
კონტროლი დამეკარგა ყველაფერზე რასაც ვფლობდი
სისხლმა სწრაფად გაიარა ვენებში და დავვარდი გაღიმებული.
არ მინდოდა დამენახა რა მჭირდა
წავედი და დავიკარგე შენში და შენგან
დავიკარგე , გავუფერულდი.
ახლა შენს გულს ტკივა მაგრამ არ გატყდება.
ის დღითი დღე ძლიერდება
მე ის ვარ ვინც სრულიად მარტო დარჩა , ეჭიდება ცხოვრებას.
ჩემი იმედი მოჩვენებითია,
მაგრამ საკმარისად ძლიერი, რომ კვლავ შენსკენ გამომიძღვეს.
მაღლა, იქ სადაც ჩემი ოცნება ასრულდება.
by Manna

ბოდლერის მხატვრობა მხატვრობაზე

Beacons (fragments)

Reubens, river of forgetfulness, garden of sloth,
Pillow of wet flesh that one cannot love,
But where life throngs and seethes without cease
Like the air in the sky and the water in the sea.Leonardo da Vinci, sinister mirror,
Where these charming angels with sweet smiles
Charged with mystery, appear in shadows
Of glaciers and pines that close off the country.Rembrandt, sad hospital full of murmurs
Decorated only with a crucifix,
Where tearful prayers arise from filth
And a ray of winter light crosses brusquely.Watteau, this carnival of illustrious hearts
Like butterflies, errant and flamboyant,
In the cool decor, with delicate lightning in the chandeliers
Crossing the madness of the twirling ball.
Goya, nightmare of unknown things,
Fetuses roasting on the spit,
Harridans in the mirror and naked children
Tempting demons by loosening their stockings.
Delacroix, haunted lake of blood and evil angels,
Shaded by evergreen forests of dark firs,
Where, under a grieving sky, strange fanfares
Pass, like a gasping breath of Weber.

In The Arns Of Rain

What Might Happen To A girl Alone In The Arms Of Rain..?

The Angel’s stalking you…ran away…

(Jorane – ” Pour Gabrielle”)

“Stay”

In the dark corner of the room, I see
Another part of you and all through
And all through these house I walk, I see you
And all through this world I see you
Now that you’re gone and even though it’s hard to say
I know that we’ll be home together somewhere, someday
I’m running through and forest of you
And the traffic swells around my feet
I’m spinning through a forest of you
And your laughter spills into the street.

In the dark corner of the room, I see
Another part of you I see through
But I don’t care I take every part of you, I don’t care
Now that you’re gone, it’s hard to say
That would be whole together somewhere, someday.

In the dark of the room, i see
Another part of you

And I stay!

იდეალი

იმ დღეს რომელიღაც რუსულ არხზე წავაწყდი გადაცემას “იდეალური მამაკაცი”, ხოდააა ისეთი აირჩიეს იდეალად რომ ყბა მომძვრა, სკამიდან გადავყირავდი და ყავა თავზე გადამემხო.. მოკლედ ადამიანი მონსტრი იყო. რაღაც დიდი ჯირკივით , უფორმო თავი ჰქონდა, საზარლად ეცვა და თურმე ამაზე ოცნებობენ რუსი ქალები…”გრუბაია სილა” უ ლალაა…როგორ მერევა გული, არანაირი ესთეტიკა!

 ყოველთვის ყველაფერში მყავდა იდეალები, თუმცა ცხოვრებაში ასე არ ხდება , იდეალები იმსხვრევა ისე , რომ ვერც ვხვდებით. ჩემთვის იდეალური მამაკაცი ყოველთვის ერთი იყო…მისი გარეგნული, ინტელექტუალური თვისებები, ფილოსოფიური, პოეტური , რომანტიკული, რეალისტური, მელანქოლიური განწყობა ცხოვრებისადმი ყოველთვის აღმაფრთოვანებდა.თუმცა ეს იდეალიც იშლება რეალურ ცხოვრებაში , რადგან თუკი შენი იდეალი ერთია , მის მსგავსს ვერასოდეს შეხვდები და თუ შეხვდები შენ ის კი არ გეყვარება, არამედ შენი იდეალი ანუ მოატყუებ მასაც და შენს თავსაც.
იდეალების მსხვრევას შევეხე და მხოლოდ კაცებით ნუ შემოვიფარგლებით სირცხვილია. არ შეიძლება იდეალები არსებობდეს, მტკივნეულია მათთან დაშორება. თუკი რამე სიგიჟემდე მოგვწონს ის იდეალი ბუნებრივად ხდება, ყველაფერს მასთან ვადარებთ ისაა საზომი. ეს კი არასწორია, ადამიანი ყველაფრის მისაღებად მზად უნდა იყოს ალბათ და უნდა გააქროს სიტყვები “არ შეიძლება” სანამ არ განიხილავს მოვლენას მორალურ-დოგმატურ-სენსუალურ ჭრილში.

აი არც კი ვიცოდი რომ ავანგარდული მუსიკა მომწონს ჩელოზე შესრულებით სანამ არ გადმოვწერე Joraneს დისკოგრაფია და ახლა მისით არ ვტკბები. გაუხსენით ფეხები კი არადა გული და ხელები ახალ შესაძლებლობებს…

რა შორს წავედი…მეძინება…

Today I Loved The Most

ცოტა კი შევფიქრიანდები ხოლმე ..რატომ მაქვს ეს გაძლიერებული Attraction ფემინინური გარეგნობის კაცების მიმართ , მაგრამ მერე ლოგიკურად განვიხილავ ფაქტებს…მაგალითად რა მოსაწონია წვერები, მუსკულატურა და სხვა ცხოველური გამოვლინებები, თვალის ჩრდილები უფრო სექსუალურად მეჩვენება ….ნუ ეს ამ შემთხვევაში.

For My Blog Phantom (#3 and the best letter)

Ex-Gegel ! Every Time I’m trying to concentrate on writing a letter to you  this melody always runs through my veins .(http://www.youtube.com/watch?v=TNwkN9vrUYY)

Don’t ask why I don’t know ! I realise …there are a lot of things I know, like whose father was David 4th the builder  but… I’m still in the middle of nowhere. i don’t know anything about myself and when somebody pops up telling who i am it always amazes me…who the hell are ya? But on the other hand I’m always afraid to look into somebody’s eyes and tell…”you are right”…you know me .

Sometimes i lie.. i don’t really like purple , I just wear it ( it was a secret till this moment :))…..but well , hell knows the truth not we.

And now…

A “random” story by a “random”  girl!

His insight involved two realms: Realm of senses and Realm of ambitions.

The first was really worth of this (my dearest) song (http://www.youtube.com/watch?v=KJ3ffeRWQd0) this world could swallow you, charm you with its scent of blossoms, dark blue sky and some weird perfume you could feel near his breast. This world was full of some strange senses…you felt it with every single tiny part of your body starting with your tip toes. Warmth, adoration, attraction? No these words are so little itself they can’t describe  his Realm of senses.

The second  world was cold. With grey sky and stand-offish look. This world attracted just birds to eat him step by step. He was lonely in this world …he had purposes and reasons but no senses…here he was gloomy, hysterically ironic and full of  hatred. But i’m weeping for him when he stands  in the crowd feeling himself in the Realm of ambitions. Here is the song for The lost ones in the second world  (http://www.youtube.com/watch?v=IcuYy6Q3TaI)

Everybody would say “just let these Realms become The one”..but i’m no “random” one…so I wouldn’t …